„Ballada” to utwór epicko – liryczny posiadający cechy obu rodzajów. Charakterystyczną jej cechą jest występowanie pierwiastków metafizycznych, sił pozaziemskich i tajemniczych. Wątek świata rzeczywistego zawsze jest wzbogacony irracjonalnym, niezwykłym elementem. Łącząc w sobie cechy różnych rodzajów literackich nabiera cech gatunku synkretycznego, co odbija się też w tematyce i współwystępowaniu dwóch sfer; ziemskiej i boskiej, kosmicznej. Zwykle ballada nawiązuje do ludowych porzekadeł, legend, lokalnych historii. Przyroda jest obecna w utworze i spełnia dość istotną rolę, nie jest tylko tłem dla wydarzeń. Podobnie jak w folklorze współistnieje z człowiekiem, odzwierciedla jego stany emocjonalne i psychiczne, a także może znacząco wpływać na zachowania ludzkie. Nadając nastrój utworowi może wywoływać uczucie radości lub grozy, radości lub strachu. Narrator zazwyczaj jest uczestnikiem wydarzeń bądź występuje w roli opowiadacza należącego do ludowej społeczności. W literaturze polskiej gatunek szczególnie był rozsławiony przez poetów romantycznych, głównie Adama Mickiewicza.

imprezy tematyczne, zdjęcia produktów, pozycjonowanie stron, zespół na wesela, mieszkania do wynajęcia kraków, plakaty, zdjęcia ślubne, warsztaty fotograficzne